Aishteru kareshimas. XD

What did I just say? 0.o

hindi porket wala na yung account hindi mo na kami responsibiildad.

tangena mo.  Hindi ako naging masamang agent sayo para magkagaguhan tayo. OO aalis ka na sa account at d mo na kami responsibiildad pero tangena mo pa din kasi meron ka pang dalawang araw.
It seems like it is not enough that you brought half of the team with you. Yes those people who should have been helping us out. 

Hindi porket hindi ko piniling sumama sa lilipatan mo sisirain mo na ang tsansa ko dun sa gusto kong puntahan.

Tangena mo. You of all people. Akala ko nagbago ka na dahil sa mga pinakita mo ng isang buong taon.  It turns out you were just waiting for the end to show your true skin.

I shouldn't be hating this much 4 hours before my big interview.

Two years ha?  Samahan ha? Pagkakaibigan ha??

bwakanabitchka!

Oo, aminado ako. Sablay ako sa pagkakaroon ng lablayp. Dati, lagi kong inirarason na We were not just meant for each other. O kaya lagi kong isinisisi ang mali sa kabilang party (meaning, hindi ako ang may kasalanan). Pero kanina, parang narealized ko, may kasalanan rin ako. Parang kung tutuusin nga, most of the time, it's because of me. It's my fault.

Marahil, ito ang mga dahilan...

1. In denial ako sa feelings ko. Hindi ko maamin sa sarili ko na nagkakagusto na ko sa isang tao. Ewan ko. Kadalasan kasi, mismong sa sarili kong nararamdaman, manhid ako. Hindi ko alam kung gusto ko na ba yung tao o hindi. Nalalaman ko na lang na mahalaga pala siya sa akin kapag nawala na siya.

2. Dalagang-Filipina effect. Sobra akong pakipot. Ayaw kong ipinaaalam sa guy na gusto ko na siya. Kapag nagugustuhan ko na yung guy, sobrang nilalayuan ko na. It's either hindi ko na siya kakausapin o kaya minimal na lang. Naiilang kasi ako e. At ayokong ipahalata sa kanya yung ilang feeling na yun kasi baka masense niya na nagkakagusto na ako sa kanya. Naalala ko pa nga sabi sa akin dati ng isang guy sa past ko: "Suplada ka na. Hindi ka na namamansin." O kahit na lang sa trabaho ko ngayon. May isang male nurse kami (hindi si Mcdreamy ha. Doktor si Mcdreamy ko). Ewan ko, alam ko, hindi ko naman siya gusto (haha..parang back to number 1 ang rason nito a). Hindi naman kaguapuhan, pero presentable naman. Nakakatawa rin kasing kausap at saka mahilig manukso. Lagi niya akong tinatanong kung hate ko ba or love ko siya. Hindi siya Pinoy, ok? Sabi ko, hindi pareho. Pero I like him as a brother (echusa!!). Eversince then, naging cold na siya. He would only say Good morning or Hi. Pero wala na yung tukso, wala na yung biro, wala na yung tawanan. Nakakainis kaya. Weird nga e. Hindi ko kasi siya napansin kung anong oras pumasok kaninang umaga. Akalain mo bang tingnan ko pa yung time sheet namin para malaman kung pumasok siya?! OA ha. Hindi ko naman ginagawa yun dati. Keber kung pansinin niya ako or makita ko siya. Ewan. Siguro namimiss ko lang yung asaran namin. And hello... para namang pwede. Bukod nga sa ibang lahi na siya (malamang mahirap yun kasi iba yung customs nila), ito pa ang matindi: ENGAGED na siya. Although napapangiti naman ako kapag naaalala ko na sabi niya, very beautiful raw ako sa ID picture ko (hahaha..ang cheap! kinikilig ako, para talagang highschool!!!). At saka binluetooth niya sa phone niya yung isa kong solo pic sa phone ko na sabi niya maganda rin. Siyempre, haba ng hair ko nung ginawa niya yun kasi naman, bakit of all the nurses dun ay yung picture ko lang yung i-binluetooth niya sa phone niya.. waha. Tama na. Sabi ko nga e, alam ko, hindi ko naman siya gusto. Iniisip ko nga, siguro, siya lang kasi ang nag-iisang male nurse namin. So scarcity talaga, kaya nagkakaganito ako.. hehe

3. Panakip-butas. Sabi nga nila, maghanap agad ng kapalit para madaling kalimutan ang sakit na gawa ni ex. In fairness, totoo naman ito based sa experience ko. Siyempre, matutuon na sa iba yung pansin mo. Imbes na naglulugmok ka dahil iniwanan ka, mada-divert sa iba yung feelings mo. Maaaliw ka. Hindi mo maiisipang umiyak kasi kahit paano, may ibang nagpapangiti sa iyo. Kaso, MALI e. MASAMA MANGGAMIT. Makakarma ka. Hahaha.. Living proof rin ako niyan. Mas sobrang nainlove ako sa guy na ginamit ko lang para makalimutan ang masamang nakaraan. In the end, iniwan rin niya ako. Kaya mas sobrang nadagdagan ng sakit. At saka sabi rin nga ng friend ko sa akin, "Hindi lalake ang sagot para makapagmoved on." Tama naman nga. Ang tamang formula para makapagmoved on: GOD + FAMILY + FRIENDS + making yourself busy.

4. Superficial. Hindi naman ako tumitingin talaga sa labas na kaanyuan, lalo na sa mga kaibigan. Keber kung girl, boy, bakla, tomboy, butiki, baboy, etc. As long as maayos naman akong itinatrato, kakaibiganin ko talaga. Pero sa paghahanap ng ka-lablayp, medyo (medyo lang naman), mapili ako. Hindi ko naman hinihingi na bigyan ako ng super model na bf. Buti kung patulan ako nun..hehe. Kaso, hindi naman yata masama kung meron kang standards na sinusunod (kahit pisikal). Sabi nga ng prof ko nung college: "Taasan na raw ang standards namin. Para kapag may ibinigay sa iyo si God na medyo hindi na-meet yung standards mo, at least pwede mo pang tawaran. Pero hindi naman yung mukhang bagsak-presyo na." Gusto ko lang nga naman, ay yung maayos manamit, mukhang presentable, at mabango (siyempre)! Nagtataka nga ako sa mga kabatch ko nung HS. Ang gaganda nila ha. As in mga muse namin yung mga yun noon, Miss intrams, etc. At ang mga itsura ng bf? Well, no comment na lang. Oo alam ko. NAPAKAsama ko. NAPAKAmapanlait ko. Kaya lang, hindi ko talaga maiwasang isipin yun kapag nakikita ko yung mga pictures nila sa friendster. Siguro yun yung lesson na kailangan kong matutunan. Find the magic from within. Siguro may nakitang special something yung mga magagandang ka-batch ko nung HS sa mga bf nilang yun na hindi ko nakikita.

5. Clingy. Kapag officially, kami na, hindi ko mapigilang maging sobrang attached sa bf ko. Todo-text, todo-call. Kahit mga friends ko minsan, naiirita..haha. Sa kanya lang umiikot mundo ko. Girlscout ako pagdating sa lablayp. Lagi akong handa na iwanan ang lahat para sa kanya. Maski sa duty ko, nawiwindang ako. Lumilipad utak ko. Kaya nga sabi ko sa blog entry ko dito dati, mas maganda siguro ngayon na wala muna akong lablayp. Para at least, nakafocused ako sa career ko na magulo pa hanggang ngayon.

To be continued pa ito.. Iisipin ko pa yung iba kong bad traits when it comes into having a relationship, para masolved ko na ang mystery kung bakit failed lagi ang mga supposed-to-be happy endings ko.

astig!!!

after 6 years, nangyari na!!!

kahapon nagkaroon ng reunion ang ilan sa aming mga magkakaklase dito sa bahay namin. balikbayan kasi yung isa kong kabarkada and as usual, dito ang tambayan area namin! buti nga nakasama ung iba kong kaklaseng girls (mahirap kasi silang ma-contact).

kahit mejo konti lang kami (11 lng kmi--7 boys and 4 girls). masaya naman! bitin nga lang kasi gabi na dumating ung girls kaya hindi na masyadong nagkakuwentuhan. sana next time mahaba-haba ang kwentuhan namin. nakakamiss kasi.

syempre, kasama rin dun sa girls ung crush ko dati hehe. syempre nagkaron nanaman ng tuksuhan.; mga "muling ibalik" moments hehe... may pic nga kami e amp! kahit pulang-pula na ung bibig namin dahil sa kakainom ng raspberry vodka...

nasa multiply site ko ung pics. check it out hehe :)

sige... yan na muna...

bon voyage nga pala sa friend ko! sa sunday na ulit ang balik nya sa america...

/>i'm out

setting: 11pm, flat 14 bldg 22 Fereej Abdul Aziz, Doha, Qatar

dean walks into the living room (from work)

guys: dean, tagay na.

dean: wla nag upuan..?

luan: papa dean, kandungin nalang kita..

dean: beh, hnd mo nako ginalang, kandongin mo ko? tas tinawag mo pa akong papa.. nakakadiri..

luan: ok fine, sister, tabe nlang tyo..

have u ever seen such a waste? the first time i saw dean, i fell inlove with him.. pero hnd rin nagtagal (approximately 5 secs) cnabe n nya na bading sya.. my heart broke into a million pieces (exageration).. but i still love him nonetheless.. he'll always be my beh..

We went to Mendrez this afternoon to have my sister buy some shoes. Then I saw a bishie who looks like L from Death Note. And he looks really strange, with the way he has his hair fixed and his eyes stare. He has this mystery shrouded around him.

Wala lang. Share lang. HEHEHE! ^^

You are confident, self assured, and capable. You are not easily intimidated.
You master any and all skills easily. You don't have to work hard for what you want.
You make your life out to be exactly how you want it. And you'll knock down anyone who gets in your way!

You are usually the best at everything ... you strive for perfection.
You are confident, authoritative, and aggressive.
You have the classic "Type A" personality.

You are wild, crazy, and a huge rebel. You're always up to something.
You have a ton of energy, and most people can't handle you. You're very intense.
You definitely are a handful, and you're likely to get in trouble. But your kind of trouble is a lot of fun.

You tend to be pretty tightly wound. It's easy to get you excited... which can be a good or bad thing.
You have a lot of enthusiasm, but it fades rather quickly. You don't stick with any one thing for very long.
You have the drive to accomplish a lot in a short amount of time. Your biggest problem is making sure you finish the projects you start.

You are very intuitive and wise. You understand the world better than most people.
You also have a very active imagination. You often get carried away with your thoughts.
You are prone to a little paranoia and jealousy. You sometimes go overboard in interpreting signals.

You are friendly, charming, and warm. You get along with almost everyone.
You work hard not to rock the boat. Your easy going attitude brings people together.
At times, you can be a little flaky and irresponsible. But for the important things, you pull it together.

You are incredibly wise and perceptive. You have a lot of life experience.
You are a natural peacemaker, and you are especially good at helping others get along.
But keeping the peace in your own life is not easy. You see things very differently, and it's hard to get you to budge.

galing dito sa Blogthings na nabasa ko kay Julie

---

x My Kind of Trouble Is A Lot of Fun

Indeed.

Hindi ko na tinuloy ang pagpasok sa ofis kanina dahil late na ako ng 5 minutes. Sabihin mang ang OA ko pero ganun talaga, OA din kasi yung department ko. Ma-late ka lang ng 5 mins ay gagastos ka ng malaki para ilibre silang lahat ng almusal. Di na bale... aatras na lang ako.

Kaya ayun, sumama na lang ako sa Serenity para dalawin ang Papa ko na kakamatay lang. Magkakasama kami nila Mama, Ninang Vicky, Ate Cor at JR. Last time nang makikita nila ate si Papa dahil babalik na sila sa US bukas at ngayon ang despedida nila ng pamilya niya. Tapos matagal pa ulit bago siguro ulit kami magkasama-sama.

Anyway, kanina palang, medyo balisa ako sa desisyon kong 'wag nang pumasok. 9AM ang pasok ko. Sharp. Pero sobrang traffic sa EDSA at 8:30 na nasa Cubao palang. Mga around 7:20 nakasakay na ako sa isang colorum na Pajero na diretsong byaheng Ayala. Pero tatanga-tanga kasi yung nagmamaneho, mali-mali ang diskarte. Kung saan-saan dumaan para maka-shortcut pero traffic din pala ang shoshortkatan.

Eh di ayun... Sabi ko kapag umabot ng 8:45 at malayo pa din, magtetext na 'ko na di ako papasok. Nakakahiya man na ang tagal ko nang absent, halos buong August nga eh except for 8 days. Pero wala...

Na-excite na lang ako sa plano ko. Ina-anticipate ko na kung anong mangyayari. Gusto kong malaman kung ano ang susunod na mangyayari...

Ano kayang mangyayari kung hindi ako umabot sa ofis? Ano kayang reaksyon ng senior ko kapag natanggap niya ang text message ko? Ano kaya ang sasabihin sa'kin bukas pagpasok ko? Bibigyan na kaya ako ng memo tapos masisisante na 'ko? O wala na akong leave?

Ano naman kaya mangyayari kung di nga ako pumasok? Magagala na lang ba ako? Sasama na lang ba ako sa Serenity at makipag-bonding sa pamilya ko lalo na kay Ate? O magsha-shopping na lang ng blouse kapalit ng kinupasan ng labandera namin kahapon? O pupunta na lang ako sa UP Asian Center para mag-inquire tungkol sa Nihongo classes? O kaya ay bumisita sa Pencil First para makigulo doon? O tumulong mag-layout kahit libre?

Grabe. Yun na yon.

Two months ago, Roxanne was texting us to read Absolute Boyfriend (Zettai Kareshi) on onemanga.com. Since I enjoy reading, I gave in and visited the site.  XD

Yes, I instantly fell inlove. LOL. From the first page to the last. XD Now I'm checking out its live action version on crunchyroll.com. Sadly, live action twisted the manga content a bit.. I don't mind reallly! :D What with Soushi and.. oh my goose, Night??? Kyaaaaah! XD Crap. Now I sound like a fan girl.

Yes, I am in the school library. GUESS WHAT! The person beside me is reading School Days online. XD LOL. Yeah, I have read that. It was good. Who would have thought that there was something sinister about it?

So there. I officially developed a liking for manga.. I can't buy the real manga because I am saving up. So far, I have P1,700 in my bank account. My parents don't know about it though. Lubel does and some people. So there.

Anyway.. I'm gonna see him later. We're going home together. ^_^

Waaah.. I went to Mcdo to have large fries+chicken and rice+coke float for lunch. After ordering, I realized that I wasn't hungry. So I forced myself to eat the chicken meal then started texting my friends to ask if they're available so I can share the fries. T_T I regret coming in Mcdo. T_T

Ever spent much on something then realized that you don't want it? XP